Na haar stage bij De Waggelmannetjes in 2021 besloot verpleegkundige Sorana Hoogeveen om toch in het ziekenhuis te gaan werken. Maar het bleef kriebelen. En dus is ze sinds januari 2026 weer terug waar ze ooit begon. “Het superleuke team én de complexe zorg maken elke dag gezellig en leerzaam.”
Superfijne stage
In het derde jaar van haar studie verpleegkunde zocht Sorana een stage in de kindzorg. “Ik had eerder al eens vrijwilligerswerk gedaan bij een organisatie die ernstig zieke kinderen met een beperking opvangt. Dat vond ik zo mooi dat ik op zoek ging naar iets soortgelijks. Na wat googlen kwam ik bij De Waggelmannetjes uit”, vertelt ze.
De stage beviel haar meteen goed. “Het team was heel fijn en gezellig en ik voelde me op mijn gemak. Ik vond het dan ook superleuk dat ik na mijn stage voor 2 dagen per week bij De Waggelmannetjes mocht blijven werken. In totaal ben ik er 1,5 jaar geweest.”
Cardiologie uitproberen
Toch besloot ze na haar afstuderen in 2023 om een andere kant op te gaan. Sorana: “De zorg is enorm breed. Daarom wilde ik eens wat anders uitproberen. Omdat ik ook enthousiast word van werken met ouderen, besloot ik in het ziekenhuis aan de slag te gaan.”
Zo belandde ze op de afdeling cardiologie van een streekziekenhuis. “Daar merkte ik dat het werk niet helemaal bij mij paste. In het ziekenhuis gebeurt veel tegelijk en de doorstroom van patiënten ligt hoog. Terwijl ik juist veel energie haal uit het opbouwen van een band met de mensen voor wie ik zorg. Daar was in deze setting minder ruimte voor. Ook ontdekte ik dat ik goed functioneer bij meer structuur en dat ik mij meer op mijn plek voel in een kleiner team”, legt ze uit.
Tussenjaar in de horeca
Na een klein jaar hield ze het dan ook voor gezien in het ziekenhuis. “Toen wist ik niet zo goed wat ik wilde. Daarom nam ik een tussenjaar waarin ik in de horeca ging werken. Door even helemaal uit de zorg te gaan, kon ik er van een afstand naar kijken. Zo kon ik rustig ontdekken wat ik wilde en waar ik energie van krijg”, vertelt Sorana.
Dat bleek een goede aanpak. “Ik kwam erachter dat ik het gelukkigst word van interactie met en zorg voor kinderen. Daar ligt mijn hart. Dus ik ging vacatures doorspitten. Hoewel ik eigenlijk breed wilde kijken in de kindzorg, bleef De Waggelmannetjes maar door mijn hoofd spoken. Ik had daar zoveel plezier gehad en voelde me er zo fijn, dat ik graag weer terug wilde.”
Terug naar De Waggelmannetjes
Ze besloot de stoute schoenen aan te trekken en te mailen. Sorana: “Ik kreeg al snel een hele enthousiaste mail terug. Een maand later kon ik al beginnen. De Waggelmannetjes voelde meteen weer als een warm bad, net als de eerste keer. Toen wist ik dat ik de goede keuze had gemaakt.”
Nu, een aantal maanden later, is ze druk bezig met het inwerktraject. “Ik zorg steeds een bepaalde tijd voor hetzelfde kind en ga dan door naar een ander. Op die manier leer ik alle kinderen goed kennen en kan ik uiteindelijk voor iedereen zorgen. Elk kind heeft namelijk een heel ander (zeldzaam) ziektebeeld en geeft andere signalen. De eerste cliënt herkende me nog van mijn stage. Ik kreeg een grote glimlach van haar. Zo mooi!”
Leerzaam, afwisselend en uitdagend
Nog steeds geniet ze met volle teugen van haar terugkeer. “Door de kleinschalige zorg kan ik echt een band opbouwen met de kinderen. En het klinisch redeneren vind ik erg interessant. Omdat de kinderen niet kunnen praten, moet je heel alert zijn op signalen. Daardoor kijk je op een andere manier naar situaties dan bij een gezond persoon. Ik vind het heel fijn om die signalen te herkennen en dan de beste zorg te kunnen geven. De zorg is complex, wat elke dag leerzaam, afwisselend en uitdagend maakt”, zegt ze enthousiast.
Grapjes en gezelligheid
Dat Sorana het zo naar haar zin heeft, is ook te danken aan het team. “Het zijn hele warme collega’s en er is een goede sfeer. Iedereen is leuk met en naar elkaar. De communicatie is fijn en we helpen elkaar waar nodig. Ik krijg erg prettige begeleiding. Alles bij elkaar zorgt dat voor een goede leeromgeving, waardoor ik de veiligheid en vrijheid voel om al mijn vragen te stellen.”
En het is niet alleen maar serieus. Sorana: “We praten ook over persoonlijke dingen met elkaar. Er is altijd ruimte voor gekkigheid en grapjes. We lachen samen wat af. De zorg is intensief en we hebben een grote verantwoordelijkheid naar de kinderen. Door het team voelt het werk lichter en vliegen de dagen voorbij.”
Werken in vaste dagdiensten
Ze heeft inmiddels al heel wat mooie momenten meegemaakt. “Zoals die keer dat ik een cliënt ging douchen. Ik zette Spaanse muziek op en toen kwam er een grote glimlach op haar gezicht. Ik begon te dansen op de muziek en betrok haar erbij. Zo maakten we er samen een douchefeestje van”, zegt ze lachend.
Een ander groot pluspunt voor Sorana zijn de dagdiensten. “Regelmatige diensten zijn best wel uitzonderlijk in de zorg. Het is zo fijn om op vaste dagen overdag te werken. Tijdens de logeer- en vakantieopvang werken we ook in de avond en in het weekend. Maar dat gebeurt lang niet zo vaak als in het ziekenhuis. Ik zeg altijd: die paar onregelmatige diensten houden me uit een sleur. Het is een perfecte combinatie!”
